ПАТША ТӘЖІН ШЕШПЕГЕН «СЕМИПАЛАТИНСК»

немесе отаршылық таңбасынан  қалай құтыламыз?

Көзің соқыр болса, дәрігерге барып, дертке шипа іздеуге болар-ау, ал көкірегі соқырларды кім емдейді? Соңғы кездері ұлт мүддесіне қатысты мәселелерде осы сауалды өзімізге-өзіміз жиі қоятын болдық. Санадағы сан түрлі ойларға қозғау салатын себеп-тер де аз емес... Немересін орыс мектебіне жетектеп апарған ата, бесік жырын білмей өскен ана, жат жерден жұмақ іздеген жас.

Семей қазақтың рухани – мәдени астанасы деп мақтан етіп, көкірек керетіндердің біріміз. Осы қаламыздың қақ ортасындағы 1967 жылдан бері «Семей» аталып келген қонақ үй 2014 жылы ғайыптан өзгеріп, «Семипалатинск» болып шыға келді. Келмеске кеткен кеңес дәуірінде де емес, тәуелсіздік алғаннан кейін. Оның үстіне бұрын Семипалатинск - Семей аталып келген алаштың отаны 2007 жылғы 21 маусымдағы Елбасының Жарлығымен бір ғана тілде, яғни Семей болып өзгергенін қонақ үй қожайындарының білмеуі мүмкін емес. Ол аз десеңіз, бұрын кірпіштің күлгін түсінде болған мейманхана сырты біраз жыл бұрын қып-қызыл реңге боялып шыға келді. Кәдімгі кеңестің қызыл туының түсі... (Итшілеген идеологиямыздың шамасы жетпей қызартып жүрген тұстары онсыз да аз емес еді...) Егемендігімізді алғалы біраз жоғалтқанымызды қайтарып алдық десек те, рухани дүниемізді төрт аяғынан тік тұрғызуға намысы жоқ ұлтсыз қандастарымыз кедергі болып–ақ келеді... Ал ең сорақысы - қонақ үйдің маңдайшасындағы патшаның тәжін киіп қасқайып тұрған таңба... Семейдегі ежелден келе жатқан қонақжай осы безендірілуімен жол бойынан өткен-кеткен қандастарымызға қарап сақ-сақ күліп, мазақ етіп тұрғандай...

Жарты жылдай уақыт бұрын қонақ үйдің иелерін осы мәселе бойынша іздеген болатынбыз. Жасыратыны жоқ, өзге ұлттың меншігіндегі нысан болар деген ой басым болды. Өкінішке орай, қонақ үйдің иесі бұл күндері Алматыны мекен етіп кеткен Семейдің ежелгі тумасы, кезінде партия, кеңес қызметінде болған біз де танитын азамат болып шықты.

Сонымен не керек, басқару тізгіні сеніп тапсырылған атқарушы директорын тауып алып, сөйлестік. Бұл сауалды қойып отырған жалғыз біз емес сияқтымыз. Әңгіменің ауанын сезгеннен-ақ бізге ауыз ашуға мүмкіндік бермеген азаматтың айтқан тоқсан ауыз сөзінің тобықтай түйіні: «Меншік иесі біз. Ендеше, қонақ үйдің сыртын қалай безендіру өз еркімізде»,- деген наразылықпен аяқталды. Әрине, меншік иесінің жеке шаруасына қол сұғуға ешкімнің құқы жоқ шығар.                                                    

  Осыдан бірнеше жыл бұрын мемлекеттің туын балконға іліп қойған астаналық азаматқа 396 400 теңге айыппұл салынғанын естіп, әлеуметтік желіні қолданушылардың бір ду ете қалғанын көпшілік ұмыта қойған жоқ деп ойлаймын. Еліне деген патриоттық сезімі үшін айыпты болған азаматтың ісіне көпшілік сүйсінген еді. Ал Ресей патшалығының билігі салтанат құрып тұрған кезде қолданыста болған отарлау саясатының белгісін, яғни 1778 жылғы Семипалатинскінің патша тәжін киген таңбасын қонақ үй маңдайшасына іліп қойғандардың мақсаты түсініксіз. «Тауарлық белгі» деп тиісті орындарда заңдастырып алған көрінеді. Жарайды. Бұл іске жай тауарлық белгі деп қарайық. Алайда ұлтына адал әр азаматтың жүрегінде болуға тиісті «мен қазақпын» деп қанмен жазылған белгі қайда кеткен?

Сауал қойғанымызбен, оны еститін құлақтың жоқтығын сезіп отырмыз. «Қайран сөзім қор болған...» деп Абай атамызша күрсінуден басқа амал жоқ. Қолдан келер бір-ақ амал бар, ол - «қазақпын» деген азаматтарды патша тәжін киіп тұрған «Семипалатинск» қонақ үйіне тоқтамауға шақыру ғана...

Риза МОЛДАШЕВА

Пікір қосу


Қорғау коды
Жаңарту

Меншік иесі: «Семей таңы – Вести Семей газеттері» ЖШС

Техникалық директор:Қайрат Жолобаев

Бас редактор: Ерзат Жанатұлы

           

Ескерту! Кез келген

материалды көшіру және жариялау

үшін редакцияның арнайы

рұқсатын алу қажет!

 

Телефон: 8-775-746-46-70,

8-707-372-57-00

Кеңсе тел.: 8-7222-52-36-57